Занги муносиботи доштани шиддат бо устуворӣ эмотсионалӣ дар гурӯҳи ҷавонони калонсол

Ман донишҷӯи курси охирини риёзии психологияи Донишгоҳи Клайпеда Виолетта Буварт ҳастам ва ман як таҳқиқоти анҷомёбандаро гузаронида мехоҳам, ки ҳадафаш – таҳлил кардани алоқаи шиддат бо устуворӣ эмотсионалӣ дар гурӯҳи ҷавонон аст. Суроғаи манзили шумо 18-35 сола аст. Ҷавобҳои шумо хеле муҳиманд ва кӯмак мекунанд, ки ба ҳадаф ва вазифаҳои тадқиқот посух диҳем.

Ман ба шумо кафолат медиҳам, ки маълумот пинҳон хоҳад буд. Суроғаи манзил шуморо анонимикӣ хоҳад кард ва натиҷаҳои тадқиқот барои зарурати сохтани кор муроҷиаткунанда истифода хоҳанд шуд. Агар саволе низ оед, метавонед ба ин почтаи электронӣ нависед: [email protected]

Ташаккур барои ҷавобҳои самимиатон ва вақти қимататон!

Натиҷаҳо танҳо барои муаллиф дастрасанд

Синн:

Ҷинс:

Таҳсилот:

Вазъи оилавӣ:

Шумо дар куҷо зиндагӣ мекунед?

Пурсиши шиддат

Лутфан ҳар кадом аз ин изҳоротро хонед ва баъд арзиш диҳед, ки чӣ қадар ин чиз дар муносиботи шумо бо одамони дигар мувофиқат мекунад. Лутфан дар бораи ҳамаи муносиботи гузаштаи худро ва муносиботи кунунӣ бо одамони муҳим, умуман, наздикон, шарикон, дӯстони наздик андеша кунед. Вақте ки ба ҳар изҳорот ҷавоб медиҳед, фикр кунед, ки шумо чӣ тавр одатан дар ин муносибот эҳсос мекунед. Арзиш диҳед, чӣ қадар ин изҳорот барои шумо мувофиқат мекунад элотфо бо 1 – “ ” то 5 – “барои ман хеле муқаррарӣ”. 

Барои ман комилан нетБарои ман нестБарои ман ҳамагӣ нест, ҳам нестБарои ман ҳастБарои ман хеле аст
1. Ба ман осон шудааст, ки бо дигарон наздик шавам.
2. Барои ман душвор аст, ки ба дигарон эътимод кунам.
3. Ман одатан нороҳатам, ки одамон маро дӯст намедоранд.
4. Ман фикр мекунам, ки одамон наметавонанд, ки ҳамон тавре наздик шаванд, ки ман мехоҳам.
5. Ба ман хуб аст, ки ба дигарон эътимод кунам.
6. Ман дар бораи ин, ки дигарон ба ман наздик мешаванд, наметарсам.
7. Ман фикр мекунам, одамон ҳеҷ гоҳ дар вақти лозим ман нестанд.
8. Ман ҳангоми наздик буданам бо дигарон дар асл нороҳатам.
9. Ман ҳамеша нороҳатам, ки одамон намехоҳанд бо ман бошанд.
10. Вақте ман ҳисси худро ба дигарон намоиш медодам, ман дармеа нороҳатам, ки онҳо дар шодият нестанд.
11. Ман доиман метарсам, дорам, агар ман дар ҳамон худи аҳамият дошта бошам.
12. Ман ба осонӣ муносиботи наздик бо дигарон сохтан мефаҳмам.
13. Ба ман ҳолати ҳисси наздик бо дигарон нороҳат аст.
14. Ман медонам, ки одамон дар вақти лозим ман ҳастанд.
15. Ман мехоҳам бо дигарон наздик шавам, аммо метарсам, ки ман хиёнат кунам.
16. Ман хона ба дигарон пурра эътимод карданам душвор аст.
17. Одамон одатан умедворанд, ки ман бо онҳоро наздик шавам, то ман дар зинда гуворо нестам.
18. Ман наметавонам, ки одамон вақте ки ман оли менан, наздик шаванд.

Пурсиши устуворӣ

Лутфан, изҳоротҳои зеринро хонед ва як вариантро интихоб кунед, ки бо назари шумо дар мўҳлати як моҳ мувофиқи аст.

Агар ягон ҳолат дар вақти охир шодагузорӣ нашуд, пас тасаввур кунед ва фикр кунед, ки чӣ тавр шумо онро арзиш медиҳед.

Комилан ноҳақКамтар ҳақиқатБеноми ҳақиқатДавомнок ҳақиқатКомилан воқеӣ
1. Ман метавонам ба дигарон дар вақти даш яку покизации ҷавоб диҳам.
2. Ман як ё ду нафарки наздик ва боэътимод дорам, ки ба ман дар вақти стресс кӯмак мерасонанд.
3. Вақте, ки ҳеч назаре дар муаммояи ман нест, баъзан танҳо фатҳи шаваи ё Парвардигор кӯмак мекунад.
4. Ман метавонем ба ҳама чиз, ки бо ман рӯй медиҳад.
5. Бароҳои ман, ҳар як душвори шодо менамоиш наметавонанд, мувофиқи ният ва тарс намоянд.
6. Вақте ман бо мушкилот кӯмак орнова бинам, ман мекӯшам ба онҳо бо хун худам пур ром.
7. Процесси усул кунед, ман шодатан будам, ки ман кӯмак кунам.
8. Пас аз беморӣ, осебҳо ё дигар тестҳои шамъи ман одатан зуд ба кор мерасонад.
9. Ман эътимод мекунам, ки бисёре аз чизҳои хуби ё бад табии аломатҳои ҳаёт мебошанд.
10. Хорӣ, ман дар об, ман хӯрдан мекардам, ман дар доиди ман саеъ мекунам.
11. Ман гиёҳ, ки ман ба мақсади мастҳо хуб хоҳам даста, ҳатто агар ман минаҳо дорам.
12. Агар ман ба нест тамоми ҳолат маҳв шаванд; ман поён намебаром.
13. Вақте ман бо стресс/ваҳм мешавам, ман медонам, ба кӣ муроҷиат кунам.
14. Вақте ман дар ҳолати кўтоҳ ва сари тамом ҳастам, ман дтиқатан мепарварам ва бидонем.
15. Ман бештар муҳаббати учун принсипиро, ки ман оташ на гирам; ман ба рангу кт аскер.
16. Натрор, ман роҳат натавон ба ёд ҳаст.
17. Ман худро ҳамчун инсон нест,
18. Агар лозим бошад, ман ҳама гуна қарорҳоро калид кунонилар, ки метавонанд дарҳоро барои дигарон таъсир расонанд.
19. Ман ҳиссиҳои нафрат ё шодии худро хеле хуб идора мекунам.
20. Вақте ман фаъолият мекунам, ман бо ягон хислат на фат табиатан чи табиат наменом.
21. Ман мақсади ҳаёти худро хуб медонам.
22. Ман зиндагии худамро низ назорат мекунам.
23. Ман духтари манаратаб болох.
24. Ман барои расидан ба мақсад ба ислоҳи оқипи ман кунам, новобаста аз душвориҳоро, ки барои ман муҳит мебошад.
25. Ман бо пушти навдарҳо комил мебошам.