Ano ang ginagawa ninyo kapag natatakot ang inyong anak?
nakangiti ako.
walang takot.
hindi sigurado
habang yakap-yakap ko siya, pinapakalma ko, binibigyang-kahulugan ang nararamdaman at nagsasalita. sa aking palagay, ang nararamdaman ng isang bata - takot - ay totoo, kaya't hindi ko ito kailanman kinukwestyun. madalas tayong nag-uusap tungkol sa kung ano ang nagdulot ng takot. ito ba ay sinturon - ahas, na nakahiga sa ilalim ng kama? totoo ba ito? ito ba ay ahas? maaari ba tayong tumingin? isang hakbang at maingat? well, para lang makasiguro kung talagang...
parang, kahit ako ay natatakot din.
pinaaalalahanan ko siya, pinapakalma ko siya na ako ay kasama niya at wala siyang dapat ikabahala.
sa mga ganitong pagkakataon—kung ang takot ay may batayan, halimbawa, kung may lumalapit na hindi kilalang aso, kinuha ko siya sa aking mga kamay, at kung siya naman ay natatakot sa dilim, kumuha kami ng flashlight, nag-uusap, naglalaro ng mga anino, at iba pa.
-
huwag kang mag-alala, wala tayong mangyayari.
magsimula na protektahan at kapag siya ay nakakaramdam ng ligtas at pagkatapos ay susubukan nating makipag-usap.