sakome: "uffff. jy sukkel... jy hou nie van... ek verstaan... ek sien... uffff" soos ons die gevoel van goedkeuring bevestig wat hy ervaar, maar ons wag totdat die emosie afneem en eindig, en dan praat ons.
let asseblief aandag
hang af van die situasie: soms ignoreer ek, soms verduidelik ek dat dit nie die moeite werd is om kwaad te wees en te baklei nie, soms omhels ek sterk.
afhangend van die omstandighede - hoekom ek kwaad is, of ons in 'n openbare plek of by die huis is, of ons alleen is of daar ander familielede is. soms is ek rustig naby, omhels ek, ek probeer om te laat lag, speel ek, bied ek iets aangenaams aan, soms laat ek iemand alleen wees totdat die woede verdwyn, soms vra ek streng met 'n paar argumente om te stop met die gooi van goedere, ensovoorts, ons praat beslis wanneer dit kalmeer.
ek lig my hande en sê dat alles reg is.
ek neem 'n paar minute en gaan praat met die kind, verduidelik hoekom ek nie kon doen wat hy wou nie en hoekom hy kwaad is.
ek praat kalm en probeer om hom te kalmeer en bied 'n situasie aan; as hy nie kalmeer nie, bied iets aan wat hy hou (soos 'n koekie, 'n rit op die fiets of 'n fliek).