as jy bang is, kalmeer jouself, benoem die gevoel en praat daaroor. in my mening is die gevoel wat 'n kind ervaar - vrees - werklik, daarom betwyfel ek dit nooit. ons praat baie oor wat die vrees veroorsaak. is dit 'n gordel - 'n slang wat onder die bed lê? is dit regtig? is dit 'n slang? kan ons kyk? net 'n bietjie en versigtig? net om seker te maak of dit regtig is...
parodau, dat ek ook bang is.
ek verseker hom dat ek saam met hom is en dat hy niks te vrees het nie.
onder omstandighede - as die vrees geregverdig is, byvoorbeeld as 'n onbekende hond nader kom, neem ek dit op my arms, en as dit byvoorbeeld bang is vir die donker, neem ons 'n flits, ons praat, speel skaduwees, ensovoorts.
-
as jy nie iets het om bang te wees nie, sal ons niks oorkom nie.
bandau om te beskerm en wanneer hy veilig voel, probeer ons om te praat