ανάλογα με την κατάσταση, ή αν θέλεις να μείνεις μόνος, επιτρέπεται να μείνεις μόνος, αν θέλεις να αγκαλιαστείς, αγκαλιαζόμαστε και λέμε τι συμβαίνει και γιατί. φυσικά, πρώτα ρωτάμε την αιτία.
ρώτησα αν μπορώ να βοηθήσω με κάτι; αν δεν μπορώ, απλά κάθομαι δίπλα. μοιράζομαι την εμπειρία μου για τη λύπη μου. λέω ότι η λύπη είναι ένα φυσιολογικό συναίσθημα.
αγκαλιαζόμαστε και μένουμε αγκαλιασμένοι
καταλαβαίνω γιατί το λυπημένο παιδί
μιλάω και αναλύω την κατάσταση, για ποιο λόγο συνέβη αυτό.
ισσιαϊσκινού πριεζάστι
μιλάμε για το γιατί είναι λυπημένος, τι θα ήθελε να κάνει που θα τον ευχαριστούσε.