ακόμα και αν έχει ομοιότητες με τα ρωσικά, είναι ακόμα πολύ διαφορετική με τον δικό της χαρακτήρα, και ακόμα κι αν είναι αλήθεια ότι κάποιες λέξεις μπορεί να ακούγονται αρκετά σκληρές σε ένα δυτικό αυτί, κάποιες άλλες είναι πολύ ευχάριστες και τα βουλγαρικά έχουν μια συνεπή ποιητική διάσταση.
έχω συναντήσει γαλλόφωνους και μη γαλλόφωνους και δεν έχω παρατηρήσει (ακόμα) κανένα από τα αναφερόμενα στερεότυπα. ίσως οι ξένοι που μαθαίνουν τη γλώσσα να φαίνονται πιο αλαζόνες γι' αυτήν από τους ίδιους τους γάλλους. υπερασπίζομαι τους γάλλους και προσπαθώ ακόμα να αποδείξω ότι τα στερεότυπα είναι λάθος. τουλάχιστον, όσο πιστεύω ότι έχω δίκιο γι' αυτό. :)
γιατί ακούγεται πραγματικά πολύ κατάλληλο για να τραγουδήσει.
ο ήχος της προφοράς είναι παράξενος, μοναδικός, αλλά πολύ καλύτερος από των βατράχων.
γιατί δεν είναι αλήθεια. οι κλίσεις (ονομαστική, αιτιατική, γενική) επιτρέπουν στον ομιλητή να εξηγεί τα πράγματα με λιγότερες λέξεις από ό,τι με ένα λατινικό σύστημα, για παράδειγμα. αυτό σημαίνει ότι δεν είναι καθόλου μια "μη-εξελιγμένη" γλώσσα.