ច្បាប់ចម្លង - ការយល់ចិត្តផ្លូវអារម្មណ៍ ការស្រមើស្រមៃ និងការវាយតម្លៃភាពច្នៃប្រឌិតដោយខ្លួនឯងរបស់និស្សិត

សូមគោរពលោកអ្នក ខាងមុខលោកអ្នកគឺជាកម្រងសំណួរមួយដែលត្រូវបានធ្វើឡើងក្នុងក្របខ័ណ្ឌនៃការស្រាវជ្រាវសម្រាប់និក្ខេបបទថ្នាក់អនុបណ្ឌិត ស្តីពី «ការយល់ចិត្តផ្លូវអារម្មណ៍ ការស្រមើស្រមៃ និងការវាយតម្លៃភាពច្នៃប្រឌិតដោយខ្លួនឯងរបស់និស្សិត»។

កម្រងសំណួរនេះមិនបញ្ចេញអត្តសញ្ញាណ ហើយមានគោលដៅសម្រាប់និស្សិត។ ទិន្នន័យដែលប្រមូលបាននឹងត្រូវប្រើប្រាស់សម្រាប់តែនិក្ខេបបទថ្នាក់អនុបណ្ឌិតប៉ុណ្ណោះ។ សូមចំណាយពេលបន្តិចដើម្បីបំពេញកម្រងសំណួរនេះ។ សូមអរគុណទុកជាមុន!

ការវាយតម្លៃភាពច្នៃប្រឌិតដោយខ្លួនឯង៖ បើប្រៀបធៀបនឹងមនុស្សដទៃដែលមានអាយុ និងបទពិសោធន៍ជីវិតប្រហាក់ប្រហែលនឹងអ្នក សូមវាយតម្លៃថាអ្នកមានភាពច្នៃប្រឌិតកម្រិតណាក្នុងសកម្មភាពនីមួយៗខាងក្រោម។ ចំពោះសកម្មភាពដែលអ្នកមិនធ្លាប់ធ្វើ សូមវាយតម្លៃភាពច្នៃប្រឌិតរបស់អ្នកដោយផ្អែកលើសកម្មភាពស្រដៀងគ្នាដែលអ្នកធ្លាប់ចូលរួម។

សូមជ្រើសរើសលេខពី 1 ដល់ 5៖ 1 — មានភាពច្នៃប្រឌិតតិចជាងច្រើន; 2 — មានភាពច្នៃប្រឌិតតិចជាង; 3 — មិនតិចជាង ហើយក៏មិនច្រើនជាងដែរ; 4 — មានភាពច្នៃប្រឌិតច្រើនជាង; 5 — មានភាពច្នៃប្រឌិតច្រើនជាងយ៉ាងខ្លាំង។

ការយល់ចិត្តផ្លូវអារម្មណ៍ និងការស្រមើស្រមៃ៖ សូមអានប្រយោគនីមួយៗដោយយកចិត្តទុកដាក់ ហើយឆ្លើយតបតាមការណែនាំ។ មិនមានចម្លើយត្រូវ ឬខុសទេ។ កុំគិតយូរពេក — ចម្លើយដំបូងរបស់អ្នកគឺជាចម្លើយល្អបំផុត។ សូមជ្រើសរើសលេខពី 0 ដល់ 4៖ 0 — មិនត្រូវនឹងខ្ញុំទាល់តែសោះ; 1 — ភាគច្រើនមិនត្រូវនឹងខ្ញុំ; 2 — មិនថាត្រូវ ឬមិនត្រូវនឹងខ្ញុំ; 3 — ភាគច្រើនត្រូវនឹងខ្ញុំ; 4 — ត្រូវនឹងខ្ញុំទាំងស្រុង។

លទ្ធផលអាចមើលឃើញជាសាធារណៈ
ពេលវេលាឆ្លើយប៉ាន់ស្មាន

តើអ្នកមានអាយុប៉ុន្មាន?

តើអ្នកមានភេទអ្វី?

តើអ្នកកំពុងសិក្សាឆ្នាំទីប៉ុន្មាន?

មធ្យមភាគពិន្ទុរបស់អ្នកក្នុងការសិក្សារហូតមកដល់ពេលនេះគឺ៖

ស្វែងរកអ្វីមួយដែលសប្បាយធ្វើបាន ទោះបីគ្មានលុយក៏ដោយ

ជួយមនុស្សឱ្យដោះស្រាយស្ថានភាពលំបាក

បង្រៀននរណាម្នាក់ឱ្យធ្វើអ្វីមួយ

ស្វែងរកតុល្យភាពសមស្របរវាងការងារ និងជីវិតផ្ទាល់ខ្លួន

រកវិធីធ្វើឱ្យខ្លួនឯងសប្បាយចិត្ត

ដោះស្រាយបញ្ហាផ្ទាល់ខ្លួនប្រកបដោយប្រសិទ្ធភាព

បង្កើតវិធីថ្មីៗដើម្បីជួយអ្នកដទៃ

ជ្រើសរើសវិធីល្អបំផុតដើម្បីដោះស្រាយបញ្ហា

រៀបចំផែនការធ្វើដំណើរ ឬព្រឹត្តិការណ៍ជាមួយមិត្តភក្តិ ដើម្បីបំពេញតម្រូវការរបស់ពួកគេម្នាក់ៗ

សម្របសម្រួលការជជែកដេញដោល ឬការឈ្លោះប្រកែកគ្នារវាងមិត្តភក្តិពីរនាក់

ធ្វើឱ្យមនុស្សមានអារម្មណ៍ស្ងប់ និងសម្រាកលំហែ

សរសេរអត្ថបទបែបសារព័ត៌មានស្តីពីការពិតសម្រាប់កាសែត ឬទស្សនាវដ្តី

សរសេរសំបុត្រទៅកាន់និពន្ធនាយកកាសែត

ស្រាវជ្រាវបញ្ហាមួយដោយប្រើប្រភព និងព័ត៌មានផ្សេងៗ ដែលប្រហែលជាពិបាករក

ចូលរួមពិភាក្សាអំពីបញ្ហាចម្រូងចម្រាស និងការពារមតិផ្ទាល់ខ្លួន

ស្វែងរកចម្លើយចំពោះបញ្ហាប្រឈមផ្សេងៗ ដែលសមស្របនឹងស្ថានភាពជាក់លាក់

ប្រមូលអត្ថបទ និងព័ត៌មានដែលគាំទ្រយ៉ាងល្អបំផុតចំពោះទស្សនៈជាក់លាក់មួយ

គាំទ្រអំណះអំណាងរបស់ភាគីទាំងពីរក្នុងការជជែកដេញដោល ដែលអ្នកផ្ទាល់មិនយល់ស្រប

វិភាគប្រធានបទដែលបានលើកឡើងក្នុងសៀវភៅមួយ

ស្វែងរកវិធីល្អបំផុតដើម្បីបញ្ចូលការរិះគន់ និងយោបល់ណែនាំ នៅពេលវាយតម្លៃការងាររបស់នរណាម្នាក់

កំណត់ការវាយតម្លៃសមស្របលើអត្ថបទមួយ បន្ទាប់ពីបានអានវា

គិតអំពីការជជែកដេញដោលចាស់មួយពីទស្សនៈថ្មី

សរសេរកំណាព្យ

និពន្ធទំនុកច្រៀងសម្រាប់ចម្រៀងបែបសាសនា

បង្កើតពាក្យចួន (ធ្វើឱ្យពាក្យមានសូរចុងស្រដៀងគ្នា)

បង្កើតបទភ្លេងថ្មី

រៀនលេងឧបករណ៍តន្ត្រីមួយ

ថតវីដេអូកំប្លែងមួយ ដើម្បីបង្ហោះលើ YouTube

ច្រៀងបន្ទរច្រើនសំឡេង ដោយសម្របសំឡេងឱ្យត្រូវនឹងអ្នកចម្រៀងផ្សេងទៀត

បង្កើតពាក្យច្រៀងភ្លាមៗពេលច្រៀងចម្រៀងប៉ុប

សម្តែងបទភ្លេងនៅចំពោះមុខទស្សនិកជន

សម្តែងក្នុងល្ខោន

ឆ្លាក់វត្ថុមួយពីឈើ ឬសម្ភារៈស្រដៀងគ្នា

គិតរកវិធីដោះស្រាយបញ្ហា នៅពេលកុំព្យូទ័រគាំង ឬឈប់ដំណើរការត្រឹមត្រូវ

សរសេរកម្មវិធីកុំព្យូទ័រ

ដោះស្រាយលំហាត់គណិតវិទ្យា

ដោះឧបករណ៍មេកានិចជាផ្នែកៗ និងស្វែងយល់ពីរបៀបដែលវាដំណើរការ

ផលិតឧបករណ៍មេកានិចមួយ

ជួយរៀបចំផែនការ ឬអនុវត្តការពិសោធន៍វិទ្យាសាស្ត្រ

ធ្វើភស្តុតាងពិជគណិត ឬធរណីមាត្រ

សាងសង់អ្វីមួយពីលោហៈ ថ្ម ឬសម្ភារៈស្រដៀងគ្នា

គូរអ្វីមួយដែលនឹកស្រមៃឡើង ហើយមិនធ្លាប់បានឃើញពីមុន

គូរគំនូរព្រាងរបស់មនុស្ស ឬវត្ថុណាមួយ

គូសវាសលេង ឬគូសលំនាំធរណីមាត្រផ្សេងៗ

រៀបចំទំព័រសម្រាប់អាល់ប៊ុមរូបថតពីរូបភាពនានា

ថតរូបគួរឱ្យចាប់អារម្មណ៍ពីមុំមិនធម្មតា

ធ្វើរូបចម្លាក់ ឬគ្រឿងប្រដាប់ពីដីឥដ្ឋ

វាយតម្លៃសោភ័ណភាពនៃគំនូរសិល្បៈ

បង្កើតការបកស្រាយផ្ទាល់ខ្លួនចំពោះស្នាដៃសិល្បៈមួយ

រីករាយនឹងការទៅទស្សនាសារមន្ទីរសិល្បៈ

ខ្ញុំមានអារម្មណ៍សោកសៅនៅពេលឃើញមនុស្សដែលគ្មានទីពឹង។

មុននឹងស្តីបន្ទោសនរណាម្នាក់ ខ្ញុំគិតថាខ្ញុំនឹងមានអារម្មណ៍យ៉ាងណា ប្រសិនបើគេរិះគន់ខ្ញុំ។

ទុក្ខលំបាករបស់អ្នកដទៃធ្វើឱ្យខ្ញុំមានអារម្មណ៍មិនសប្បាយចិត្តខ្លាំង។

ពេលមើលភាពយន្ត ខ្ញុំស្រមៃថាខ្លួនឯងជាតួអង្គម្នាក់ក្នុងភាពយន្តនោះ។

ដើម្បីយល់ពីមិត្តភក្តិរបស់ខ្ញុំឱ្យកាន់តែច្បាស់ ខ្ញុំព្យាយាមស្រមៃថាខ្ញុំនឹងធ្វើអ្វី ប្រសិនបើខ្ញុំស្ថិតក្នុងស្ថានភាពរបស់ពួកគេ។

ខ្ញុំទទួលអារម្មណ៍យ៉ាងជ្រាលជ្រៅពីខ្លឹមសាររបស់ភាពយន្ត។

ខ្ញុំមានអារម្មណ៍ប៉ះពាល់នៅពេលឃើញមិត្តភក្តិណាម្នាក់ព្រួយសោក។

នៅពេលនរណាម្នាក់ធ្វើឱ្យខ្ញុំខឹង ខ្ញុំព្យាយាមគិតថាអ្វីបានធ្វើឱ្យគេប្រព្រឹត្តចំពោះខ្ញុំដូច្នេះ។

ខ្ញុំមានអារម្មណ៍តូចចិត្តនៅពេលឃើញអ្នកដទៃយំ។

ពេលអានរឿងខ្លី ឬប្រលោមលោកដែលគួរឱ្យចាប់អារម្មណ៍ ខ្ញុំស្រមៃថាខ្ញុំនឹងមានអារម្មណ៍យ៉ាងណា ប្រសិនបើរឿងទាំងនោះកើតឡើងចំពោះខ្ញុំ។

នៅពេលមិត្តភក្តិប្រាប់ខ្ញុំអំពីបញ្ហារបស់ពួកគេ ខ្ញុំព្យាយាមយល់ពីពួកគេឱ្យបានទាំងស្រុង។

ស្ថានភាព ឬមនុស្សខ្លះតែងធ្វើឱ្យខ្ញុំរំជួលចិត្ត។

ពេលខ្លះ ខ្ញុំចូលចិត្តភាពយន្ត ឬរឿងមួយខ្លាំងណាស់ រហូតដល់គិតអំពីវាយូរបន្ទាប់ពីនោះ។

ខ្ញុំអាណិតមនុស្សដែលខ្មាសអៀនខ្លាំង នៅពេលពួកគេស្ថិតក្នុងសង្គមថ្មី។

ខ្ញុំជ្រាបចូលយ៉ាងពេញលេញទៅក្នុងអារម្មណ៍របស់តួអង្គក្នុងប្រលោមលោក។

ខ្ញុំខឹងយ៉ាងខ្លាំងនៅពេលឃើញនរណាម្នាក់ត្រូវបានគេប្រព្រឹត្តអាក្រក់ចំពោះ។

ខ្ញុំសប្បាយចិត្ត ប្រសិនបើអ្នកនៅជុំវិញខ្ញុំរីករាយ។

នៅពេលមានរឿងអាក្រក់កើតឡើងចំពោះនរណាម្នាក់ភ្លាមៗ ខ្ញុំមានអារម្មណ៍មិនស្រួល និងភ័យខ្លាច។

ពេលមើលភាពយន្តល្អមួយ ខ្ញុំជក់ចិត្តយ៉ាងខ្លាំង រហូតដល់មិនឃើញ ឬមិនឮអ្វីនៅជុំវិញខ្លួន។

ប្រសិនបើខ្ញុំធ្វើឱ្យនរណាម្នាក់ឈឺចិត្តដោយអចេតនា ខ្ញុំព្យាយាមស្រមៃថាខ្ញុំនឹងមានអារម្មណ៍យ៉ាងណា ប្រសិនបើខ្ញុំស្ថិតនៅក្នុងស្ថានភាពរបស់គេ។

ខ្ញុំតែងបារម្ភពីជោគវាសនារបស់មនុស្សដែលមានសំណាងតិចជាងខ្ញុំ។

នៅពេលឃើញនរណាម្នាក់ចង់បោកប្រាស់ ឬបញ្ឆោតមនុស្សម្នាក់ ខ្ញុំចង់ការពារមនុស្សនោះ។

ពេលខ្លះ ពាក្យពេចន៍នៃបទចម្រៀងមួយអាចធ្វើឱ្យខ្ញុំរំជួលចិត្តយ៉ាងជ្រាលជ្រៅ។

ខ្ញុំមានអារម្មណ៍អាក្រក់ខ្លាំង ប្រសិនបើខ្ញុំត្រូវប្រាប់ដំណឹងអាក្រក់ដល់នរណាម្នាក់។

គេអាចនិយាយបានថា ខ្ញុំជាមនុស្សមានចិត្តទន់។