w zależności od sytuacji, lub jeśli chcesz pobyć sam, można pobyć samemu, jeśli się przytulamy, to przytulamy i opowiadamy, co, jak i dlaczego. oczywiście najpierw pytamy o powód.
pakładam pytanie, czy mogę w czymś pomóc? jeśli nie mogę pomóc, po prostu siedzę obok. dzielę się doświadczeniem na temat swojego smutku. mówię, że smutek to normalne uczucie.
przytulamy się i zostajemy przytuleni
rozumiem, dlaczego smutne dziecko.
rozmawiam i analizuję sytuację, dlaczego tak się stało.
issiaiskinu priezasti
rozmawiamy o tym, dlaczego jest smutny, co chciałby robić, co by go uszczęśliwiło.