kai ik geloof je bij me, kalmeer ik, apen ik het gevoel en spreek. naar mijn mening is het gevoel dat een kind voelt - angst - echt, daarom betwijfel ik het nooit. we praten veel over wat de angst heeft veroorzaakt. is het een riem - een slang, die onder het bed ligt? is het echt? is het een slang? kunnen we kijken? één stap en voorzichtig? nou, alleen om te controleren of het echt is...
parodau, dat ik ook bang ben.
ik bied troost, ik kalmeer, dat ik bij hem ben en dat hij nergens bang voor hoeft te zijn.
afhankelijk van de omstandigheden - als de angst gerechtvaardigd is, bijvoorbeeld als er een onbekende hond nadert, neem ik hem op mijn armen, en als hij bijvoorbeeld bang is voor het donker, nemen we een zaklamp, praten we, spelen we schaduwspelletjes, enzovoort.
-
maak je geen zorgen, ons zal niets overkomen.
bandau apsaugoti ir kai jis al voelt zich veilig en daarna proberen we te praten